Roel solliciteert bij AKO

Vorige week dinsdag, 4 mei, was het dan zo ver: mijn eerste sollicitatie in maanden! Na al het gezeik bij de Super de Boer, wat je al eerder op mijn blog kon lezen, had ik wel zin in een normale werkgever met een leuke en uitdagende baan.

Drie weken eerder had ik gemaild met een brief waarin ik uitlegde dat ik veel affiniteit had met boeken en tijdschriften, omdat ik voor Expreszo werk en laatst werd gequote op een nieuw boek, en dat ik commercieel ingesteld ben. Na twee weken werd ik gebeld om een afspraak te maken voor een sollicitatiegesprek. Ze was erg enthousiast over mijn sollicitatie en wilde graag een gesprek met mij.

Jij komt hier wel vaker he?!

Zo gezegd, zo gedaan. Het was 10.45u op een vroege dinsdagochtend en ik was te vroeg, veel te vroeg. Op tijd aanwezig zijn bij een sollicitatie is zeker geen probleem, maar dit was veel te vroeg!
Vijf voor elf, tijd om naar binnen te gaan. Ik meldde even aan de cassière dat ik voor een sollicitatie kwam. “Jij komt hier wel vaker hè?!” riep ze door de winkel heen. “Uhm, ja klopt!” antwoordde ik verlegen. De vervangend filiaalmanager moet het gehoord hebben want ze stond achter, in het magazijn. Dit was natuurlijk al gelijk een positief punt voor mij.

Na een klein handenschud momentje zijn we naar een cafeetje  toe gegaan om daar, onder het genot van een thee of koffie, de sollicitatie te doen. Toen we naar Hotel Roermond toeliepen vroeg ze gelijk of ik wel uit Limburg kwam. “Ja natuurlijk, ik woon in Heythuysen.” antwoordde ik en gelijk daarop zei ze: “Maar je ouders komen niet uit Limburg of wel?” Ook daarop moest ik ja antwoorden. “En ja, ik spreek ook dialect” voegde ik er zelf aan toe. Ze was erg te spreken over mijn correcte Nederlandse uitspraak, al vind ik die zelf wel meevallen. Maar toch, het blijft leuk als iemand zo’n compliment geeft.

Toen we binnen een plekje hadden gevonden zijn we maar meteen met de sollicitatie begonnen en heb ik verteld over mijn werk bij Expreszo, de boek quote die ik onlangs gepubliceerd is en mijn huidige werk. Het gesprek ging erg goed en was al goed op de hoogte van het bedrijf AKO. Ze was erg onder de indruk van mijn affiniteit met tijdschriften en boeken en ook over mijn sollicitatiebrief, die zomaar uit mijn mouw kwam. Ze sloot af met de woorden dat ik een enthousiaste jongen was en dat ik later die week bericht zou krijgen of ik de baan had of niet. Om eerlijk te zijn had ik verwacht dat ik de baan zou krijgen. Waarom? Geen idee!  Het ging gewoon erg lekker het gesprek en ik voldoe aan alle eisen. Toen ik afgelopen vrijdag bij een vriend in Rotterdam was, kreeg ik een telefoontje van AKO. Ik was aangenomen! Ik moest alleen nog wat dingen in orde maken, zoals een kopie van mijn identiteitskaart, Curriculum Vitae maken en deze dan mailen aan haar. Op zondag heb ik alles gemaild en ben nu officieel werkzaam bij de AKO op het station in Roermond.

Ik ben blij, wanneer kom je bij mij een tijdschrift of boek kopen? Of pakketzegels natuurlijk, die verkoop ik ook.

Liefs,
Roel