Google PlusFacebookTwitter

Amsterdam, wat ben je mooi

By on 14 maart 2013 in Algemeen | 2 comments

Share On GoogleShare On FacebookShare On Twitter

Pakweg anderhalve maand wonen we nu in Amsterdam en ik wil niet meer anders. Zeist was goed voor een tijdje, maar het was het net niet. Zeist tot Utrecht is als Heythuysen tot Roermond, maar dan iets minder erg. Zeist zat tussen een dorp en een stad in, een gemeente waar alles dicht is op zondag, behalve de sportschool. 

Zeist was vooral voor school handig. Een half uurtje reizen en ik was op de uithof. Maar hé, vanuit de rand van de Bijlmer via Bijlmer ArenA ben ik in een half uurtje op school, prima te doen.

Nu ik in Amsterdam woon merk ik dat alles veel sneller gaat: metro’s iedere 3 tot 5 minuten, veel treinaansluitingen en alles is goed en snel bereikbaar. Natuurlijk wist ik dat van tevoren ook wel, maar die anderhalf uur van Leidseplein naar Zeist waren vaak wel killing. Net te kort om fatsoenlijk een serietje te kijken op je macbook, net te lang om.. nou ja je snapt het wel.

Schermafbeelding 2013-03-16 om 10.47.50

Amsterdam heb ik altijd al een aantrekkelijke stad gevonden, vanaf m’n puberteit, misschien daarvoor nog zelfs. Het Amsterdamse accent, het OV dat tot laat rijdt en natuurlijk de stad die ‘nooit slaapt’, al valt dat vies tegen tegenwoordig. Al komen ze daarop terug met de 24/7 horeca plannen. Amsterdam wat ben je mooi, Amsterdam wat ben je divers, Amsterdam wat ben je groot, Amsterdam wat heb je mooie grachten en monumenten. Ik heb tot mijn 16e in een dorpje gewoond met slechts 600 inwoners en heb me daar nooit thuis gevoeld. Iedereen ‘kent’ elkaar, sociale controle en er was nooit wat te doen. En dan heb ik het nog niet over de bus die één keer per uur reed en om tien uur ’s avonds stopt met rijden. Nee, in Amsterdam is er altijd iets te doen en kan ik lekker anoniem door de stad struinen.

En ook al woon ik in die beruchte Bijlmer, toch woon ik lekker in Amsterdam. Het was een hel om iets te vinden, maar we wonen prima en alles is ingericht zoals vriendjelief en ik wilden. En daar gaat het om. En toch is het fijn om nu op de Amsterdam ArenA uit te kijken terwijl ik dit typ.

Amsterdam, wat ben je mooi. En ik ga je nooit meer inruilen. 

En om met Maggie MacNeal’s legendarische woorden af te sluiten:

Amsterdam, Amsterdam, de stad waar alles kan.

 

2 Comments

  1. Tom

    16/03/2013

    Leuke post, Roel! Kan me helemaal vinden in het gevoel dat het niet fijn voelde in een dorp ;-).

  2. Marieke

    07/04/2013

    Mooie blog! Fijn dat je je draai helemaal hebt gevonden. Blij voor je!

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *